FANDOM


Αξιολόγηση / Εκτίμηση των αποτελεσμάτων της μάθησης και της σκέψηςEdit

  • Γενικά στοιχεία για την αξιολόγηση, τι είναι αξιολόγηση;
  • Γιατί γίνεται η αξιολόγηση - Πώς γίνεται μια αξιολόγηση;
  • Κριτήρια αξιολόγησης - Τεχνικές αξιολόγησης - Μορφές αξιολόγησης
  • Πλεονεκτήματα των γραπτών έναντι των προφορικών τεστ

Γενικά για την αξιολόγηση των μαθητών(τι είναι αξιολόγηση)Edit

Αξιολόγηση 
  • μέτρηση και αποτίμηση (ποιοτική και ποσοτική) κατά τρόπο:
  1. συνεχή
  2. συστηματικό
  3. μεθοδικό
  4. παιδαγωγικό
  5. πολλαπλό
  • σχετικά με το τι έχει μάθει / κατανοήσει / είναι ικανός να «κάνει» ο μαθητής και αφορά:
  • γνώσεις,
  • δεξιότητες,
  • στάσεις

ως αποτέλεσμα της διδακτικής πράξης καθώς και …

  • τι πρέπει να κάνει ο εκπ/κός (ως ανατροφοδοτική και διαμορφωτική λειτουργία) ώστε να βελτιώσει την εκπαιδευτική διαδικασία / το εκπαιδευτικό του έργο και για να πετύχει τα καλύτερα δυνατά μαθησιακά αποτελέσματα για κάθε μαθητή

Βασικά ερωτήματα για την αξιολόγησηEdit

  • Γιατί γίνεται η αξιολόγηση;
  • Τι αξιολογείται;
  • Πώς γίνεται η αξιολόγηση;
Βαθμολόγηση
ονομάζεται η μέτρηση των αποτελεσμάτων της μάθησης / απονομή αξίας σε ένα τεστ ή μια εξέταση του μαθητή και εκφράζεται με αριθμούς:
  1. (0-10, 0-20, 0-100) ή
  2. γράμματα (Α, Β, Γ, Δ, Ε)
  • Η βαθμολόγηση αποτελεί ποσοτική έκφραση των αποτελεσμάτων της μάθησης του μαθητή, που προκύπτει από την αποτίμηση της επίδοσής του

Γιατί γίνεται η αξιολόγηση; (χρησιμότητα της αξιολόγησης)Edit

Για το μαθητή
(προβληματισμός)
  1. Δίνει ευκαιρία και κίνητρο στο μαθητή να κάνει επανάληψη, να ταξινομήσει και να οργανώσει τα όσα διδάχθηκε / έμαθε
  2. Δίνει ευκαιρία στο μαθητή να δείξει – εφαρμόσει τις γνώσεις και τις δεξιότητες του και να διατυπώσει με σαφήνεια, ακρίβεια και πληρότητα όσα διδάχθηκε
  3. Δίνει στο μαθητή ένα μέτρο εκτίμησης των διαφόρων «ικανοτήτων» / δεξιοτήτων του (μέτρηση της επίδοσης του) και τον πληροφορεί για την πορεία / πρόοδό του, τις δυνάμεις / αδυναμίες του, δείχνοντας του αν και κατά πόσο είναι ανάγκη να τροποποιήσει τη «συμπεριφορά» του (να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια ή και να οργανώσει καλύτερα τη μελέτη του) ώστε να βελτιώσει την επίδοση του
  4. Διαπαιδαγωγεί το μαθητή για μια σταθμισμένη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, καθώς και για την ανάπτυξη της αυτογνωσίας του ως προς τις ικανότητες και τις κλίσεις του (μαθαίνει στο μαθητή να αξιολογείται και να αξιολογεί κάτι που θα συμβαίνει σε όλη του τη ζωή)
Για τον εκπαιδευτικό 
για τον οποίο είναι κυρίως διαγνωστικό μέσο και πηγή / μέσο ανατροφοδότησης της εκπαιδευτικής / διδακτικής διαδικασίας, δίνοντας πληροφορίες σχετικά με:
  1. Τις γνώσεις, ικανότητες, δυνατότητες, δεξιότητες, εναλλακτικές ιδέες / αντιλήψεις / παρανοήσεις, ενδιαφέροντα, ιδιαιτερότητες, μαθησιακές δυσκολίες και ελλείψεις του κάθε μαθητή, καθώς και την πορεία (ρυθμό της προόδου) κάθε μαθητή και όλης της τάξης
  2. Το ποσοστό επίτευξης των σκοπών και στόχων της διδασκαλίας
  3. Την καταλληλότητα της ύλης που διδάχτηκε και των διδακτικών βιβλίων καθώς και την καταλληλότητα – αποτελεσματικότητα της μεθοδολογίας που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διδασκαλία
  • Γενικά, δείχνει στον εκπ/κό την ανάγκη για ενδεχόμενη τροποποίηση – βελτίωση της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας (το σχεδιασμό, την οργάνωση, διεξαγωγή ή και αξιολόγηση της διδασκαλίας)
Για τους γονείς
στους οποίους δίνει πληροφορίες σχετικά με:
  1. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας και την πρόοδο των παιδιών τους, βοηθώντας τους να ασκούν και να προσφέρουν σωστότερη εποπτεία – φροντίδα σ’ αυτά (π.χ. στον τρόπο μελέτης στο σπίτι)
  2. Την επίδοση των παιδιών τους σε σχέση με την επίδοση των άλλων μαθητών και του μέσου όρου του τμήματος ή της τάξης τους

Το υλικό της αξιολόγησης θα πρέπει να συγκεντρώνεται και να ταξινομείται και να τίθεται στη διάθεση:

  • μαθητών
  • γονιών

οι οποίοι πρέπει να έχουν συστηματική ενημέρωση

Αρνητικά σημεία συχνών αξιολογήσεων Edit

Οι πολλές και αλόγιστες αξιολογήσεις / εξετάσεις
(τι προκαλούν; προβληματισμός)
  • προκαλούν άγχος και κόπωση σε μαθητές και εκπ/κούς
  • μειώνουν τη χαρά της διδασκαλίας, τη δημιουργικότητα και τη φαντασία των μαθητών
  • ελαττώνουν πολύτιμο διδακτικό χρόνο, οπότε μειώνεται η εκπαίδευση των μαθητών
  • δεν αφήνουν περιθώρια για καινοτομίες

Κριτήρια ποιότητας μιας αξιολόγησης Edit

Εγκυρότητα (validity)
Θεωρείται έγκυρη η αξιολόγηση όταν μετράει πραγματικά αυτό και μόνο για το οποίο κατασκευάστηκε να μετρήσειπ.χ. ένα τέστ έχει εγκυρότητα περιεχομένου αν βασίζεται στην ύλη που έχει διδαχτεί ο μαθητής (αντιπροσωπευτικό δείγμα από το μεγαλύτερο μέρος της ύλης και όχι από επιλεγμένα μέρη της)
Αξιοπιστία (reability) 
  • Θεωρείται αξιόπιστη η αξιολόγηση όταν δίνει κάτω από τις ίδιες συνθήκες τα ίδια πάντοτε αποτελέσματα (δηλ. χαρακτηρίζεται από σταθερότητα και συνέπεια)
  • Αξιοπιστία στην αξιολόγηση σημαίνει συνέπεια μέτρησης και δείχνει πόση εμπιστοσύνη υπάρχει στα αποτελέσματα κάποιας εξεταστικής διαδικασίας ή και κάποιου εξεταστικού μέσου
Αντικειμενικότητα (objectivity)
  • Θεωρείται αντικειμενική η αξιολόγηση όταν δεν επηρεάζεται από παράγοντες άσχετους με την αξία του αξιολογούμενου (π.χ. συμπάθεια ή αντιπάθεια του αξιολογητή προς τον αξιολογούμενο, υποκειμενική άποψη για την ορθότητα μιας απάντησης, κόπωση ή ψυχική κατάσταση αξιολογητή, κλπ.)
  • Η αντικειμενικότητα σχετίζεται με την ομοιομορφία διεξαγωγής της αξιολόγησης / εξέτασης (χρόνος εξέτασης, οδηγίες τρόπου γραφής, επεξηγήσεις, διαφάνεια, κλπ.)
Διακριτική ικανότητα (discrimination)
  • Θεωρείται ότι έχει διακριτική ικανότητα η αξιολόγηση που μπορεί να διακρίνει – ξεχωρίζει τις επιδόσεις των εξεταζόμενων σε σχέση με την αντιστοιχία των ικανοτήτων - δεξιοτήτων με το βαθμό επίτευξης των στόχων που τέθηκαν
  • Η διακριτική ικανότητα ενός τεστ είναι μικρή, όταν το αποτέλεσμα της αξιολόγησης δίνει υψηλή ή χαμηλή βαθμολογία στην πλειονότητα των εξεταζομένων (π.χ. όταν οι ερωτήσεις είναι πολύ δύσκολες ή πολύ εύκολες)

Είδη (τύποι) αξιολόγησης Edit

Αρχική ή διαγνωστική αξιολόγηση (diagnostic)Edit

  • Εφαρμόζεται συνήθως στην αρχή κάποιας μαθησιακής διαδικασίας (π.χ. αρχή σχολικής χρονιάς ή αρχή διδασκόμενης ενότητας)
  • Έχει διαγνωστικό χαρακτήρα και ανιχνεύει - διερευνά - διαπιστώνει:
  • γνώσεις,
  • δυνατότητες,
  • εμπειρίες,
  • κλίσεις,
  • ενδιαφέροντα,
  • αντιλήψεις και
  • εναλλακτικές ιδέες των μαθητών ώστε να διαμορφωθεί κατάλληλα από τον εκπ/κό η διδακτική διαδικασία και να οικοδομηθεί αποτελεσματικότερα η νέα γνώση


Ενδιάμεση ή διαμορφωτική αξιολόγηση (formative)Edit

  • Εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας
  • Γίνεται σταδιακός έλεγχος επίτευξης στόχων του νέου μαθήματος και επισημαίνονται τα εμπόδια και οι ελλείψεις που δυσχεραίνουν την κατάκτηση των στόχων από τους μαθητές,ώστε να γίνουν από το δάσκαλο βελτιωτικές – διορθωτικές κινήσεις (διαμορφωτική – ανατροφοδοτική διαδικασία)

Τελική ή συνολική αξιολόγηση (summative)Edit

  • Εφαρμόζεται στο τέλος μιας ενότητας ή στο τέλος σχετικά μεγάλων χρονικών περιόδων (π.χ. τέλος τριμήνου ή στο τέλος της σχολικής χρονιάς)
  • Γίνεται συνολική εκτίμηση και απολογισμός του τι επιτεύχθηκε σε σχέση με τους σκοπούς και τους στόχους της διδασκαλίας καθώς επίσης επισημαίνεται η αξία των βιβλίων και της διδασκαλίας στη διαμόρφωση των τελικών γνώσεων και της συμπεριφοράς των μαθητών

Τεχνικές αξιολόγησης – Μορφές ερωτήσεων Edit

Ερωτήσεις ελεύθερης απάντησης – ανάπτυξης ή ανοικτέςEdit

Ο μαθητής καλείται να αναπτύξει κάποιο θέμα με το «δικό» του τρόπο (να σχολιάσει κάποια ιδέα ή κάποιο γεγονός, να επιχειρηματολογήσει, να κάνει υπολογισμούς, να αιτιολογήσει, να αναλύσει, να αξιολογήσει…) σε όση έκταση θέλει ανάλογα με το χρόνο που του παρέχεται

Πλεονεκτήματα
  • Αξιολογούν όχι μόνο την ικανότητα ανάκλησης γνώσεων, αλλά και την ικανότητα εφαρμογής γνώσεων, σύνθεσης, ταξινόμησης, οργάνωσης,έκφρασης ιδεών και τεκμηρίωσης, διατύπωσης με σαφήνεια και ακρίβεια, καθώς και την κριτική ικανότητα / δημιουργικότητα
  • Ο παράγοντας τύχη είναι σχετικά μικρός
Μειονεκτήματα
  • Η υποκειμενικότητα και μικρή αξιοπιστία της βαθμολογίας, λόγω: διαφορετικών αντιλήψεων των αξιολογητών για ένα θέμα, διαφορών στις αντιλήψεις αυστηρότητας – επιείκειας, διαφορετικών καταστάσεων του αξιολογητή, εμφάνισης γραπτού, κριτηρίων αξιολόγησης
  • Η περιορισμένη δυνατότητα αξιολόγησης μεγάλου μέρους της εξεταστέας ύλης και επομένως αύξηση του παράγοντα «τύχη»
  • Ο αυξημένος χρόνος που απαιτείται για την αξιολόγηση

Ερωτήσεις αντικειμενικού τύπου ή κλειστέςEdit

  • Δεν αφήνουν περιθώρια για υποκειμενική εκτίμηση και αξιολόγηση των απαντήσεων
  • Λέγονται και κλειστές γιατί οι απαντήσεις τους περιορίζονται:
  • σε εναλλακτικές απαντήσεις-λύσεις που «παρατίθενται» (ερωτήσεις πολλαπλής επιλογή)
  • σε συμπλήρωση της απάντησης με μερικές λέξεις (ερωτήσεις συμπλήρωσης κενών)
  • σε συσχέτιση διαφόρων «στοιχείων» μεταξύ τους (ερωτήσεις σύζευξης ή αντιστοίχησης ή συσχετισμού)
  • σε εύρεση του σωστού-λάθους (ερωτήσεις τύπου «σωστό-λάθος» ή διαζευκτικής απάντησης)

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματά τους; (προβληματισμός)

Πλεονεκτήματα
  • Γρήγορη, εύκολη, αντικειμενική και αξιόπιστη αξιολόγηση
  • Αξιολογούν μεγάλο μέρος / έκταση της εξεταστέας ύλης
Μειονεκτήματα
  • Δεν αξιολογούν τη δημιουργική - αποκλίνουσα σκέψη, την εκφραστική ικανότητα, την ικανότητα διατύπωσης
  • Ο παράγοντας «τύχη» στην επιλογή της σωστής απάντησης είναι σχετικά μεγάλος και η αντιγραφή σχετικά εύκολη

Ερωτήσεις σύντομης απάντησηςEdit

  • Ζητείται από το μαθητή να δώσει απάντηση περιορισμένης έκτασης (π.χ. κάποιο ορισμό ή ορισμένο αριθμό αιτίων, αποτελεσμάτων, ιδιοτήτων, διαφόρων παραγόντων που επηρεάζουν ή καθορίζουν ένα μέγεθος ή ένα φαινόμενο)
  • Οι ερωτήσεις σύντομης απάντησης ανάλογα με την απάντηση που επιδέχονται μπορεί να είναι ανοιχτές ή κλειστές

Δομημένες ερωτήσειςEdit

  • Υποδιαιρούνται σε υποερωτήσεις (1), (2), (3), … και η κάθε υποερώτηση μπορεί να διαιρεθεί στη συνέχεια σε άλλες: (α), (β), (γ), …
  • Η δόμηση μπορεί να είναι γραμμική (δηλαδή σε κάθε ερώτημα εξαρτάται από το προηγούμενο) ή να έχει τη μορφή κλάδων που αντιστοιχούν σε κοινό κορμό
  • Οι υποερωτήσεις είναι ομαδοποιημένες (σχετίζονται με το ίδιο θέμα) και δίνεται σαφής περιγραφή για τη ζητούμενη πληροφορία και την έκταση της απάντησης (υπάρχει συνήθως ένας ορισμένος χώρος-γραμμές για την απάντηση)
  • Το κλειδί για την απάντηση αυτών των ερωτήσεων βρίσκεται στη διατύπωση της «εντολής» με την οποία αρχίζει η ερώτηση (π.χ. να αναφέρεις, να γράψεις, να περιγράψεις, να εξηγήσεις,να συγκρίνεις, να υπολογίσεις, να σχολιάσεις, να σχεδιάσεις, να αιτιολογήσεις κλπ.)

Τεχνικές αξιολόγησης – ΓενικάEdit

Γενικά, κατά την αξιολόγηση των μαθητών, ο εκπ/κός πρέπει να χρησιμοποιεί συνδυασμό διαφορετικών ειδών και τεχνικών αξιολόγησης

  • Η ισορροπία, των ειδών και τεχνικών αξιολόγησης είναι απαραίτητη και θα καθοριστεί από τις απαιτήσεις για:
  • αντικειμενικότητα,
  • εγκυρότητα,
  • διακριτική ισορροπία,
  • αξιοπιστία,
  • κάλυψη της ύλης και
  • της κλίμακας των γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων που πρόκειται να αξιολογηθούν

Εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης Edit

Για την εκτίμηση των διαφόρων ποιοτικών πτυχών και όψεων των σχολικών διεργασιών / της μαθησιακής διαδικασίας όπως είναι
  • η εκτίμηση της δημιουργικότητας,
  • η κατασκευή και παραγωγή της νέας γνώσης

χρησιμοποιούνται οι επόμενες εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης

Αυθεντική αξιολόγηση
  • Αξιολογείται η ικανότητα του μαθητή να εφαρμόζει γνώσεις και δεξιότητες σε καταστάσεις – προβλήματα του «πραγματικού κόσμου»
  • Ο μαθητής πρέπει να παράγει ιδέες, να δημιουργεί, να ενοποιεί τη γνώση, να συνεργάζεται, να ερευνά
Αυτοαξιολόγηση 
  • Ο μαθητής (ανάλογα με την ηλικία / πνευματική ωρίμανσή του) αξιολογεί την προσπάθεια – εργασία – επίδοση του και, βοηθούμενος από τον εκπ/κό αποκτά όλο και πιο αποτελεσματικές δεξιότητες αυτοαξιολόγησης
Ετεροαξιολόγηση 
  • Οι μαθητές (ανάλογα με την ηλικία / πνευματική ωρίμανσή τους) αξιολογούν την προσπάθεια – εργασία – επίδοση των συμμαθητών τους και βοηθούμενοι από τον εκπ/κό αποκτούν όλο και πιο αποτελεσματικές δεξιότητες ετεροαξιολόγησης
Φάκελος εργασιών

Ο μαθητής αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο / υλικό του «φακέλου» που δημιουργείται από τον εκπ/κό σε συνεργασία με το μαθητή. Ο φάκελος αυτός περιέχει:

  1. τις εργασίες και τις ασκήσεις / προβλήματα που πραγματοποιεί στο σπίτι ή το σχολείο
  2. τις δραστηριότητες του σε διάφορους σχετικούς με τα μαθήματα τομείς
  3. αντίγραφα των τεστ που έχει γράψει
  4. τις διακρίσεις του σε διάφορες σχολικές εκδηλώσεις
  5. τα «φύλλα ποιοτικής αξιολόγησης» του στα διάφορα μαθήματα (βλέπε περιγραφική αξιολόγηση)
  6. τις παρατηρήσεις των δασκάλων του
  7. άλλα στοιχεία τα οποία θα συμβάλλουν στη σφαιρικότερη αξιολόγησή του
  • Δίνεται η δυνατότητα στο μαθητή να «παρακολουθεί την πορεία / δουλειά του και να αυτοαξιολογείταιΣτο φάκελο αυτό μπορούν να έχουν πρόσβαση και οι γονείς του μαθητή
Περιγραφική αξιολόγηση
  • Δίνεται η δυνατότητα περιγραφής των επιδόσεων του μαθητή με περισσότερη σαφήνεια και πληρότητα
  • Κατανοούνται από τους μαθητές (αλλά και τους γονείς) όχι μόνο οι αδυναμίες αλλά και οι ελλείψεις τους, αλλά ακόμα και πτυχές της σχολικής προσπάθειας, της συμμετοχής και της δραστηριότητάς τους
  • Αναδεικνύονται η προσπάθεια, τα ενδιαφέροντα, οι ανάγκες, οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσει η συμμετοχή του στο μάθημα, η συνέπεια στις υποχρεώσεις του (εκτέλεση σχολικών εργασιών και οι ιδιαιτερότητες / κλίσεις και ικανότητες του μαθητή και επισημαίνεται η επίδραση των παραγόντων που εμπλέκονται στην οργάνωση και την υλοποίηση των διαδικασιών μάθησης
Μεταγνωστική αξιολόγηση
Η αξιολόγηση κατά την οποία ο μαθητής εκθέτη τον τρόπο με τον οποίο σκέφτηκε για να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα

Τι αξιολογείται; Κριτήρια για την αξιολόγηση των μαθητών Edit

Γενικά κριτήριαEdit

  • Γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητα αξιοποίησης – εφαρμογής γνώσεων και δεξιοτήτων – ικανότητα επίλυσης «προβλημάτων»
  • Αναλυτική, συνδυαστική, συνθετική ικανότητα
  • Εκφραστική ικανότητα – ικανότητα διατύπωσης, παρουσίασης και τεκμηρίωσης απόψεων, πληροφοριών και επιχειρημάτων
  • Εργατικότητα, μεθοδικότητα, επιμέλεια, συνέπεια, υπευθυνότητα
  • Δημιουργικότητα (εφευρετικότητα – πρωτοτυπία) – κριτική ικανότητα
  • Συνεργατικότητα, κοινωνικότητα, ενδιαφέρον για τους άλλους (κοινωνικές δεξιότητες)
  • Ενδιαφέρον για το μάθημα ή και για άλλες σχολικές δραστηριότητες
  • Ενεργός συμμετοχή στη διδακτική διαδικασία
  • Ανάληψη και εκτέλεση ατομικών ή ομαδικών εργασιών

Ειδικά κριτήριαEdit

  • Να διατυπώνουν με ακρίβεια πληροφορίες, επιστημονικούς όρους, ορισμούς εννοιών, βασικές αρχές και θεωρίες, φαινόμενα, εφαρμογές
  • Να χειρίζονται πληροφορίες (με μαθηματική μορφή, γραφικές παραστάσεις …) και να εκτιμούν, αναλύουν, αξιολογούν και να συνθέτουν πληροφορίες, να αναγνωρίζουν λάθη και αναξιόπιστα δεδομένα
  • Να εξηγούν διάφορα φαινόμενα, με βάση τις θεωρίες και τα μοντέλα
  • Να προβλέπουν τι θα συμβεί σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, αν έχουν ορισμένο αριθμό πληροφοριών και να κάνουν υποθέσεις
  • Να διαλέγουν και να επεξεργάζονται / εφαρμόζουν νόμους, αρχές, θεωρίες, τύπους, κανόνες, να επεξεργάζονται μεθόδους και να σχεδιάζουν διαδικασίες για:
  • τον έλεγχο μιας υπόθεσης
  • τη λύση απλών ασκήσεων
  • τη λύση πρωτότυπων προβλημάτων
  • Να εξάγουν συμπεράσματα και να κάνουν γενικεύσεις στηριζόμενοι σε επιστημονικά δεδομένα
  • Να επιλέγουν ένα ενδεχόμενο συμπέρασμα και να το υποστηρίζουν με απλά επιχειρήματα, βασιζόμενοι σε «επιστημονικά» δεδομένα
  • Να συμμετέχουν και να συνεργάζονται με υπευθυνότητα κατά τη εκπόνηση ομαδικών εργασιών ή εκτέλεση εργαστηριακών ασκήσεων
Ο εκπ/κός πρέπει να ενημερώνει τους μαθητές για τη διαδικασία της αξιολόγησης και πρέπει να γνωρίζουν
  • ΓΙΑΤΙ θα γίνει η αξιολόγηση;
  • ΤΙ θα αξιολογηθεί;
  • ΠΩΣ θα γίνει η αξιολόγηση;
  • ΠΟΤΕ θα γίνει η αξιολόγηση;
  • ΠΟΣΕΣ «μονάδες» (βαθμούς) παίρνει η κάθε σωστή απάντηση
  • ΠΟΣΟΣ χρόνος θα διατεθεί στο μαθητή;

Χαρακτηριστικά «καλών» ερωτήσεων / ασκήσεωνEdit

Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης / βαθμολογία ο εκπ/κός θα πρέπει να τη γνωστοποιεί έγκαιρα στους μαθητές με επαρκή αιτιολόγηση της βαθμολογίας του

Τι προσφέρει η προσπάθεια του μαθητή για να απαντήσει μια ερώτηση ή για να επιλύσει μια άσκηση; (προβληματισμός)
  • Προσφέρει πρόκληση για κινητοποίηση
  • Δίνει σκοπό και νόημα στη μάθηση (εφαρμογή γνώσεων – δεξιοτήτων)
  • Προωθεί τη δημιουργική – κριτική σκέψη
  • Ενισχύει την παρατήρηση και τη διαμόρφωση υποθέσεων
  • Προωθεί διεπιστημονικές δραστηριότητες
Οι ερωτήσεις (γραπτές ή προφορικές) θα πρέπει να συγκεντρώνουν τα εξής χαρακτηριστικά
(προβληματισμός)
  • Να είναι διατυπωμένες με σαφήνεια, ακρίβεια, απλότητα, συντομία, πληρότητα και γλωσσική ομοιομορφία καθώς και με όρους κατανοητούς από τους μαθητές (να είναι αδύνατη η παρερμηνεία τους)
  • Να είναι επιστημονικά ορθές
  • Να αντιστοιχούν στη διδαχθείσα ύλη – στους στόχους του μαθήματος, σε ουσιώδη αλλά και σε όσο το δυνατό περισσότερα σημεία της εξεταστέας ύλης
  • Να αντιστοιχούν στο πλαίσιο των γνώσεων, δεξιοτήτων, δυνατοτήτων, εμπειριών και νοητικών ικανοτήτων των μαθητών
  • Να είναι διαφορετικής – κλιμακούμενης δυσκολίας και να έχουν διακριτική ικανότητα
  • Να αξιολογούν, όχι μόνο τις γνώσεις που αποκτήθηκαν αλλά και την ικανότητα εφαρμογής γνώσεων και δεξιοτήτων και τη διαμόρφωση στάσεων
  • Να προκαλούν και να ενεργοποιούν το ενδιαφέρον των μαθητών και να διεγείρουν την προσοχή και την περιέργεια τους
Γενικά στοιχεία
Οι ερωτήσεις θα πρέπει να είναι:
  1. αυθεντικές και
  2. να έχουν σχέση με την καθημερινή ζωή,
  3. το περιβάλλον,
  4. τα ενδιαφέροντα και
  5. τις ανάγκες των μαθητών
Σημαντικά στοιχεία
  • Να δίνεται πάντα ο κατάλληλος / απαραίτητος χρόνος στους μαθητές, για να σκεφτούν – επεξεργαστούν την κάθε ερώτηση και να διατυπώσουν την απάντησή τους
  • Οι ερωτήσεις ανανεώνονται ή και εμπλουτίζονται διαρκώς ώστε να αποφευχθεί η τυποποίηση και επομένως και η υποβάθμιση

της αξιολόγησης

Χαρακτηριστικά «καλών» απαντήσεωνEdit

  • Να είναι επιστημονικά σωστές
  • Να είναι διατυπωμένες με ακρίβεια, σαφήνεια και με ορθή δομή στη σειρά των νοημάτων
  • Να είναι επαρκώς αιτιολογημένες
  • Να είναι πλήρεις (να μην αφήνουν αναπάντητα ή ελλιπώς απαντημένα σημεία)
  • Οι μαθητές πρέπει να καθοδηγηθούν – να μάθουν να θέτουν ερωτήματα και να προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις και να κάνουν υποθέσεις, χωρίς να φοβούνται μήπως κάνουν λάθος
  • Τα λάθη είναι πιθανά σε μια διερεύνηση
  • Η αληθινή μάθηση χαρακτηρίζεται όχι μόνο από τις απαντήσεις σε ερωτήσεις που τίθενται αλλά και από την ικανότητα διατύπωσης κατάλληλων ερωτήσεων

Πλεονεκτήματα των γραπτών τεστ έναντι των προφορικώνEdit

Ο μαθητής έχει
  1. το χρόνο και
  2. την ευχέρεια
  • να οργανώσει τη σκέψη του,
  • να ξανακοιτάξει το γραπτό του και
  • να ανασκευάσει τυχόν λανθασμένα μέρη ή
  • να συμπληρώσει πιθανές ελλείψεις

Όλοι οι μαθητές αξιολογούνται με ενιαία κριτήρια και ίσες ευκαιρίες, στα ίδια θέματα και στον ίδιο χρόνο (αυτό δεν μπορεί να γίνει στο προφορικό τεστ, οπότε δεν υπάρχει και η δυνατότητα συγκριτικής αξιολόγησης των μαθητών της τάξης)

Επειδή «τα γραπτά μένουν», ο μαθητής
  • μπορεί να δει τα λάθη του,
  • να εκτιμήσει την επίδοσή του και
  • να ζητήσει διευκρινίσεις από τον εκπαιδευτικό

Τι πρέπει να αποφεύγει ο εκπ/κόςEdit

  • Να υποβάλλει δύο ή περισσότερες ερωτήσεις ταυτόχρονα
  • Να υποβάλλει παραπλανητικές ερωτήσεις ή ερωτήσεις «παγίδες» με σκοπό να «πιάσει» τους μαθητές
  • Να υποβάλλει ερωτήσεις των οποίων η απάντηση είναι μονολεκτική
  • Να ρωτάει απευθείας ένα συγκεκριμένο μαθητή (η ερώτηση απευθύνεται καταρχήν σε όλους τους μαθητές ώστε να παρακινηθούν όλοι να σκεφτούν) αλλά στη συνέχεια αφού δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος, ορίζεται ο μαθητής που θα απαντήσει
  • Να ρωτάει τους μαθητές: «το καταλάβατε;» αφού το πιο πιθανό είναι να μην πάρει απάντηση, έστω κι αν οι μαθητές δεν έχουν καταλάβει τίποτα αλλά και
  • Να διακόπτει την απάντηση ενός μαθητή, παρεμβαίνοντας συνέχεια
  • Να δέχεται απαντήσεις, οι οποίες δίνονται «ανεύθυνα» από πολλούς μαθητές
  • Να είναι προσκολλημένος στη «δική» του απάντηση
  • Να αγνοεί ή να σχολιάζει δυσμενώς λανθασμένες απαντήσεις μαθητών
  • Να είναι επικεντρωμένος στο «σωστό – λάθος» και να αξιολογεί μόνο το τελικό αποτέλεσμα (πρέπει να αξιολογεί κυρίως τη διαδικασία δηλαδή τον τρόπο προσέγγισης και τεκμηρίωσης της απάντησης)
  • Να απαντά σε ερωτήσεις εκτός θέματος
  • Να απαντά σε ερωτήσεις που δεν γνωρίζει την απάντηση ή δεν είναι βέβαιος για τη σωστή απάντηση. Τι κάνει στην περίπτωση αυτή;
  • Παραδέχεται την άγνοιά του, λέγοντας στους μαθητές:
    «δεν γνωρίζω την απάντηση»,
    «θα το κοιτάξω και θα σας απαντήσω στο επόμενο μάθημα»
    χωρίς όμως να ξεχάσει να απαντήσει

ΕΡΩΤΗΣΗ

Ένας εκπαιδευτικός στο ΤΕΕ έχει την ευαισθησία να αξιολογεί συνεχώς τη δουλειά του (αυτοαξιολόγηση). Ποια από τις κατωτέρω καταστάσεις του προσφέρει τις χρησιμότερες πληροφορίες:
α) Κυρίως η συνεχής καθημερινή επικοινωνία- συνεργασία με όλους του μαθητές
β) Κυρίως τα αποτελέσματα των γραπτών εξετάσεων
γ) Κυρίως η στάση των μαθητών του μέσου όρου επίδοσης και άνω
δ) Κυρίως τα σχόλια των γονέων των μαθητών.

ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
α) Κυρίως η συνεχής καθημερινή επικοινωνία- συνεργασία με όλους του μαθητές

ΕΡΩΤΗΣΗ

Ο εκπαιδευτικός καθίσταται πιο αποτελεσματικός στην άσκηση του διδακτικού έργου, κυρίως όταν:
α) γνωρίζει και εφαρμόζει άριστα συγκεκριμένη μέθοδο διδασκαλίας
β) δείχνει θετική στάση απέναντι στη διδασκαλία γενικά
γ) διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους μαθητές του
δ) χρησιμοποιεί ποικιλία πηγών, τεχνικών, ενισχύσεων και ανατροφοδοτήσεων στη διδασκαλία του

ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
δ)  χρησιμοποιεί ποικιλία πηγών, τεχνικών, ενισχύσεων και ανατροφοδοτήσεων στη διδασκαλία του

ΕΡΩΤΗΣΗ

Παράλληλα με την κριτική σκέψη, το σχολείο επιδιώκει να αναπτύξει και τη δημιουργική. Σε αυτό συμβάλλει και η συχνή χρήση ερωτήσεων του τύπου:
α) συγκλίνουσας σκέψης
β) αποκλίνουσας σκέψης
γ) επαγωγικού συλλογισμού
δ) ανάκλησης και αναγνώρισης δεδομένων

ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
β) αποκλίνουσας σκέψης

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.